Along the Way!!!

 

 

 

 

 

 

เป็นวามรู้สึกของมิ้งเลยนะเนี่ยยยยย

 

ขออนุญาตคุณsuaiwan นะคะ

 

 

 

เริ่มด้วยที่เจ๊โอ๋ Tagมาคนแรก แต่ด้วยความขี้เกียจสุดใจ...เลย ขอติดไว้ก่อน...

 

ต่อมาก็โดนTag จากคุณลมอีกคน โดน Double เลย งั้นเริ่มเลยละกัน

 

ขืนดอง Tag ไว้นานๆจะโดนซ้ำซ้อน ...

 

สำหรับเพื่อนๆที่จะโดนTagต่อนั้น เพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน

 

จะมาอธิบายให้ฟังว่า Tag คืออะไร..

 

 

Tag* คืออะไร ?? (( ก๊อปเค้ามา ! ! )และขอก๊อปต่ออีกที!!!)

จริงๆมันคือ Blog Tag  เป็นนวัตกรรมใหม่ในหมู่ blogger ที่ระบาดเข้าสู่เมืองไทย ( ขนาดนั้นเลยเรอะ) หลักการของมันคือ คนที่โดน Tag*

จะต้องเขียน "สิ่งที่คิดว่าคนอื่นไม่รู้เกี่ยวกับตัวเรา" 5 อย่าง และส่งต่อหรือที่เรียกว่า Tag นี้ไปให้คนอื่นอีก 5 คน ต่อไปเรื่อยๆ 

ไม่ว่าจะเป็นใคร เคยเขียนบล็อกเรื่องอะไรมาก่อน แต่ถ้าโดน Tag* เมื่อไหร่ เก๊าะต้องมาเล่าเรื่องตัวเอง 5 เรื่องซะดีๆ~

 

 

 

เรื่องที่1*

เริ่มด้วยเรื่องราวในครอบครัวก่อนละกัน มิ้งเป็นหลานสาวคนโตของตระกูลฝ่ายคุณแม่ และเป็นหนึ่งในหลานสาวเพียงสามคนของตระกูลนี้

จากหลานทั้งหมด 13 คน เป็นลูกสาวคนโตของคุณพ่อคุณแม่ มีพี่น้องสี่คน น้องชายแท้ๆ 1คน และน้องสาวและน้องชายอย่างละคน

 

 

เรื่องที่2*

มิ้งเป็นเด็กไฮเปอร์ ชอบทำให้ตัวเอง Busy อยู่ตลอดเวลา อยู่ไม่ค่อยติดบ้าน หาเรื่องออกจากบ้านได้ทุกวัน เดี๋ยวนี้ดีขึ้นไม่ค่อยเป็นแล้วอาการนี้ =='

นิสัยเสียนิดหน่อย (รุได้ไง อาจจะเยอะก็ได้ เข้าข้างตัวเอง) เป็นคนตรงไปตรงมา( บางทีออกจะเกินไป ) เอาแต่ใจตัวเองในบางเรื่อง ส่วนใหญ่เป็นคนตามใจคน ไม่ค่อยกล้าปฏิเสธคน

เพราะกลัวเค้าเสียความรู้สึก ไม่ชอบทำให้ใครรู้สึกแย่ เป็นคนใจอ่อน แต่ก็เด็ดขาดมาก แม้เรื่องที่ต้องเด็ดขาดจะต้องฝืนใจก็ตาม TT TT ยอมให้ตัวเองเสียใจมากแค่ทีเดียวดีกว่า

ต้องทรมานเสียใจและนอยต่อเนื่องยาวนาน มันรู้สึกว่าเกิดมาก็ไม่เคยคิดร้ายกับใครทำไมเราต้องมาทนกับเรื่องที่ทำให้เสียใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุดด้วย

(สาเหตุนี้ทำให้ตัดใจในหลายๆเรื่อง แม้ใจจริงจะไม่อยากเลยก็ตาม) คนเราไม่ควรดำเนินชีวิตด้วยจิตใจหม่นหมอง เป็นคนเชื่อมั่นในตัวเองสูง (ระดับนึง) เป็นข้อเสียอย่างมากสำหรับมิ้ง

เพราะเวลาทำอะไรถ้าเห็นว่าทำแบบนี้แล้วมันจะออกมาดี แม้คนอื่นจะไม่ค่อยเห็นด้วย ก็จะยืนยันหัวชนฝา บางทีอาจจะเผด็จการหน่อยๆด้วย==' ด้วยเหตุนี้เลยทำงานอะไรกับคนเยอะๆ

ไม่ค่อยจะHappyเท่าไหร่ เป็นคนเชื่อ Sense ของตัวเอง มันเป็นเรื่องไม่มีหลักการและเหตุผลเลย แต่ไม่เคยพลาดเลยนะ ส่วนใหญ่จะรู้สึกเสียใจทีหลังทุกที

ที่ไม่เชื่อความรู้สึกของตัวเอง มีหมอดูทักว่าเป้นคนมีสัมผัสที่6 ไม่ค่อยอยากจะเชื่อแต่ทักกันเยอะเหลือเกิน=="

 

เรื่องที่3*

มิ้งเป็นเด็ก Sensitive อ่อนไหวง่ายกับทุกเหตุการณ์ (อันนี้ไม่อยากยอมรับเท่าไหร่ ) ชอบทำตัวเข้มแข็งแต่จริงๆแล้วหวั่นไหวง่ายสุดๆ ด้วยที่เป็นคนแบบนี้ก็เลย

มีเรื่องให้รู้สึกน้อยใจอยู่บ่อยๆ แต่ก็ด้วยนิสัยที่ Sensitive นี่เองก็ทำให้แต่ใครทำอะไรให้นิดๆหน่อยๆก็จะรู้สึกดีกับสิ่งเล็กๆน้อยๆนั้นได้ง่ายๆ  เวลาใครทำให้น้อยใจ

แล้วเค้าทำอะไรที่เหมือนจะชดเชยให้ก็จะหายน้อยใจไปเอง (โดยที่ส่วนใหญ่คนที่โดนมิ้งน้อยใจมักจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ)มันเลยสมดุล คิดว่างั้นนะ =="

เป็นคนเชื่อคนง่าย (รึเปล่าหว่า) ก็ไม่เชิงซะทีเดียว เพียงแต่ถ้าคนที่ตั้งใจว่าจะเชื่อมั่นในตัวเค้า ก็จะเชื่อมั่นอย่างจริงจัง เป็นคนเชื่อคำพูดคน 

แม้เรื่องที่บอกจะจริงและเชื่อได้แค่ไหนก็ไม่รู้ ==" ไม่ชอบเล่นเกมส์จิตวิทยา ถ้าอยากให้มิ้งทำอะไรหรือเป็นแบบไหน บอกมาตรงๆน่าจะได้ผลที่ดีกว่า ...

 

เรื่องที่4*

มิ้งเกลียดการ Fake สุดใจ ถ้าไม่ชอบหรือไม่ถูกใจใครก็จะใช้วิธีเลี่ยงๆไม่ไปสุงสิงดีกว่าต้องปั้นหน้าทำเป็นดีกับเค้าทั้งๆที่ในใจไม่ใช่ เกลียดการโกหกที่สุดในโลก

ถ้าหากบอกความจริงแล้วจะทำให้มีปัญหากัน มันก็นิดหน่อย อาจจะเคืองๆในเรื่องนั้นๆ อย่างมากก็โกรธ แต่ถ้าโกหกมันรู้สึกว่า โดนหลอก รับไม่ได้ และอาจจะทำให้เป็นเพื่อนกัน

ไม่ได้อีกเลย... มิ้งเป็นประเภทฝังใจ เป็นคนที่ทำให้เกลียดยากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกส์มากกกกกกกกกกกกกกกกกกก (อยากให้เห็นว่ายากจริงๆ)

 เพราะไม่อยากเกลียดใคร ใครทำอะไรร้ายๆ อย่างมากก็แค่โกรธเค้าเดี๋ยวๆก็หาย แต่ถ้าทำให้มิ้งเกลียดได้ก็เก่งมาก และจะไม่มีวันที่จะเลิกเกลียดด้วย

 อาจจะให้อภัยแต่ไม่มีทางที่จะกลับมาเป็นเพื่อนหรือแม้แต่คนรู้จักกันอีก ในชีวิตนี้มีคนที่ทำได้แค่คนเดียว ไม่สิๆๆๆ มีอยู่คนนึง สงสัยเป็นอริกันเมื่อชาติที่แล้ว(มั้ง)

 เกลียดเค้าจริงจังโดยไม่มีสาเหตุ ตัวเองยังแอบสงสัยเลยว่าทำไมไปเกลียดเค้าหล่ะ (เป็นคนมีเหตุผลนะ แต่ฝืนความรู้สึกเกลียดกับคนๆนี้ ๆไม่ได้จริงๆ)

 

เรื่องที่5*

มิ้งเป็นเด็กใจง่าย...ใครชวนไปไหนก็ไป แม้ว่าตัวเองอาจจะไม่ค่อยว่าง แต่ถ้าใครชวนไปไหนทำอะไร ยิ่งเที่ยวนี่ ไม่เคยปฏิเสธ อันนี้เพื่อนๆคงจะรู้ข้อนี้ดี... ไม่เชื่อลองชวนดูสิ อิอิ.. 

ชอบเที่ยวมาก แต่ไม่เที่ยวกลางคืนนะ  ถ้าคนที่รู้จักมิ้งจะรู้ว่าชอบถ่ายรูป ชอบเที่ยวธรรมชาติ ถ้าเป้นไปได้ ต่อไปอยากใช้ชีวิตอยุ่นอกเมืองหลวง...

หรือเป็นไปได้อยากทำอาชีพที่ได้เที่ยวหลายๆที่ อยากใช้ชีวิตให้คุ้ม ได้ไปเที่ยวหลายๆที่ให้รู้สึกว่า โอ้ ชีวิตนี้คุ้มแล้ว...ก็คงจะอยู่นิ่งๆในบ้านต่างจังหวัดที่สงบๆ เย็นๆ

รายล้อมด้วยต้นไม้ เลี้ยงหมาด้วย (บางคนอาจจะคิดว่า เป็นไปไม่ได้หรอก) สำหรับมิ้งไม่จำเป็นต้องรวยล้นฟ้าหรอก ขอแค่ใช้ชีวิตทุกวันไอย่างมีความสุข ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ

มิ้งว่าความสำเร็จ มันขึ้นอยู่กับทัศนคติมากกว่า ถ้ามิ้งได้ทำแต่ครึ่งเดียวของความคาดหวังข้างบน มิ้งก็ถือว่าตัวเองประสบความสำเร็จแล้ว...

 

 

เย่ๆๆๆ เมื่อทำตามกติกาเรียบร้อยแล้ว ก็Tagต่อได้ อิอิ...

 

รู้สึกว่าเค้าให้ Tag ต่อได้ 5 คน แต่มิ้งโดน Double เพราะฉะนั้น Tagต่อได้ 10 คน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

 

เริ่มด้วย

 

เพื่อนๆในกลุ่ม บิวเล็ก/บิวใหญ่/ปุ๊ก/เม/  (วี/นีน่า/ขวัญ/แอน ที่ไม่ได้ระบุเพราะพวกเธอไม่เขียน Blogกันนี่ แต่ถ้าจะเริ่มเขียนก็ถือว่าโดน Tagกันถ้วนหน้าแล้วนะ) 

พี่ Witt

พี่ Pooh

Nut เก้าเซียน

บาส

ไมค์

และ อีฟ

ส่วนคนอื่นๆที่ไม่ได้ Tag เพราะเห็นว่าโดนกันไปแล้วนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เกิดเรื่องราวมากมายขึ้นในชีวิต

 

หลายเหตุการณ์สะเทือน...จิตใจ

 

ด้วยความอ่อนหัดของตัวเอง

 

มันนำพาเอาเหตุการณ์เหล่านั้นมาหา

 

 

ความคิดมันบอกว่าสิ่งที่ได้เจอนั้นมันช่างเล็กน้อย

 

เพียงเพราะ...อย่างน้อยมันก็ไม่เลวร้ายที่สุด อย่างที่มันควรจะเป็น...

 

แต่ในความรู้สึก... ฉันไม่อยากยอมรับว่า...รู้สึกเกลียดตัวเอง...แต่มันเป็นอย่างนั้น

 

 

ใครจะคาดเดาได้ว่า...จะเกิดเรื่องราวแบบนี้ขึ้นอีกซักกี่ครั้งในชีวิต...

 

เข้าใจดีอย่างที่สุดว่า โลกนี้ไม่ได้สวยสดไปทุกด้าน ...เข้าใจดีจริงๆ...

 

แต่หากขอได้...ไม่อยากเจอเรื่องอย่างนี้อีก...แม้สักครั้ง...พอที

 

ตอนนี้ความรู้สึกบรรเทาลงแล้ว...แต่มันยังอยู่...

 

อยากร้องไห้...เจ็บใจตัวเอง...แต่เค้นให้ตายก็ไม่ออก...อึดอัด...

 

พยายามทำทุกอย่างให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม...

 

แต่ท่าทางจะสูญเปล่า

 

 

...หากร้องไห้ได้สักครั้งมันคงจะดี...

 

บางทีการทำตัวให้แข็งแกร่งก็ทำร้ายตัวเราเองจากข้างใน

 

รู้สึก..เกลียดตัวเองจัง...

 

เมื่อไหร่จะหายนะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณนะคะ ช่วยได้เยอะมาก หากต้องอยู่คนเดียว ก็ไม่รู้จะรู้สึกแย่กว่านี้...ซักเท่าไหร่...

 

...ขอบคุณนะคะที่รับฟัง ขอบคุณที่พยายามทำให้รู้สึกดีขึ้น...

 

ที่เคยบอกว่า...ให้ตั้งอยู่ในความสงสัย...

 

ตอนนี้คงจะตั้งอยู่กับความสงสัยได้มากมายขึ้นเยอะ...

 

แต่อย่างที่รู้ ตอนนี้รู้สึก...เหนื่อย...

 

การที่จะตั้งแง่อยู่ตลอด...บางที...มันรู้สึกว่าโลกนี้เลวร้ายเหลือเกิน

 

ไม่มีใครที่เราจะเชื่อได้เลยเหรอ...

 

 

 

 

 

 

 

หากว่าโลกนี้ ทุกสิ่งอย่างจำเป็นต้องเป็นไปตามกลไกของมัน...

 

หากคนหิว...ก็ต้องกิน ..

 

แม้ว่าไม่มีอาหาร เพียงน้ำพอดับกระหายก็ยังดี...

 

 

 

 

 

 

แต่หากจะขอลอยคออยู่เฉยๆไม่ว่ายไปตามกระแส หรือทวนน้ำแต่อย่างใด...

 

...จะเป็นไรมั้ย...

 

หากว่าหิวแล้ว อาหารไม่มี น้ำที่อยู่ตรงหน้า หากไม่ดื่ม ฉันจะตายก่อนที่จะมีอาหาร ...ฉะนั้นหรือ...

 

ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่คิดหรือสิ่งที่เห็นจากคนๆนี้ คืออะไร...

 

เพราะตัวฉันเองก็ยังไม่รุ้เลยว่าสิ่งที่เป็นอยู่คือสิ่งใด

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้มิ้งไม่รู้หรอกค่ะว่าจริงๆแล้วมิ้งคิดและรู้สึกอย่างไร

 

จะเห็นเป็นอะไรก็แล้วแต่...

 

มิ้งก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไร อย่างไร หรือเมื่อไร

 

ตอนนี้ไม่รู้ทั้งนั้น

 

มันอาจจะไม่ได้เป็นเพราะสาเหตุจากเหตุการณ์นั้น

 

แต่มิ้งกลายเป็นคนที่ไม่รู้ว่าตัวเองคิดหรือรุ้สึกอย่างไรไปแล้ว

 

ที่สำคัญมิ้งสูญเสียความมั่นใจในการคาดเดาความคิดคนอื่นไปด้วย

 

มันเลยทำให้ไม่รู้ว่าใครคิดอะไร...

 

หากว่าความตรงไปตรงมา...เป็นเครื่องมือให้กับเรื่องตรงหน้านี้ได้...

 

แต่พูดจริงๆมิ้งไม่เห็นว่ามันจะตรงไปตรงมา...ตรงไหนเลย...

 

เพราะมันก็อ้อมค้อมอยู่ดี

 

จริงๆก็ดีแล้ว...

 

บางทีอะไรที่มันชัดเจนเกินไป

 

มันจะทำให้เราเลี่ยงที่จะยอมรับความจริงไปไม่ได้ ...เท่านั้นเอง...

 

 

เหอะๆๆ

 

 

หายไปนาน มาอัพไดฯทีนึงคง ...งง...กันไปเลยหล่ะสิ...

 

อิอิ

 

ไม่ต้องเป็นห่วงจะ สบายดีให้เร็วที่สุด....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5555+++


ตอนแรกว่าจะลบคอมเม้นต์ " สงสัยจัง " ที่อุตส่าห์ทะยานมาด่าคนอื่นในสเปซของเค้า


แต่พอคิดอีกที ก็เก็บไว้ดูเล่นดีกว่า เป็นหลักฐานของความ... ตลกดี555+++


เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ คงจะสงสัยว่าทำไม...


ตอนแรกมิ้งอ่ะ เคืองมากเพราะนี่มันสเปซของมิ้งอ่ะ มาด่ามิ้งเฉยเลย


แต่พอดูที่ลิงค์แล้วฮาแตกสุดๆ...


เพราะถึงมิ้งจะมีสมองทำได้แค่นี้แต่ก็ไม่โง่พอ


ที่จะเอาลิงค์ของพี่สาวที่สนิทสนมมาแอบอ้าง


เด็กปัญญาอ่อนแถมด้วย Autistic ยังรู้เลย โชว์โง่ซะงั้น อิอิ


และที่สำคัญพี่คนนี้ไม่มีนิสัยใช้วาจาดูถูกคน ( โดยไม่มองตัวเอง )


และไม่เคยทำตัวชั้นต่ำระรานใครเค้าไปทั่วแบบนี้หรอก...

เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ คงจะสงสัยว่าทำไม...

 

 

ขออนุญาตเจ๊พาดพิงนิดนึงนะคะ (-/\-)

 

 

เหตุมันเกิดที่สเปซของพี่สาวมิ้งเอง มิ้งไปคอมเม้นต์สเปซพี่เค้าเพราะว่ามี สิ่งมีชีวิตนิสัยไม่ดี มาระรานเจ๊ของมิ้ง



แต่ด้วยความฉลาดล้ำของ"สิ่งมีชีวิตนิสัยไม่ดี"ทำให้มองข้าม คำว่า " my space "  แปลว่าอะไร


มิ้งมองว่า เรื่องนั้นมันเกี่ยวข้องกับมิ้งโดยตรงเลยแหละ เพราะคนเราย่อมปกป้องคนที่เรารัก และป้องกันตัวเมื่อมีภัย

...อันนี้ถูกมั้ยครับพี่น้อง ...


และที่สำคัญ มิ้งไม่ได้ไปคอมเม้นต์ด่าเจ้าของสเปซแม้แต่น้อย เพราะแม้ มิ้งจะมีสมองแม้เพียงน้อยนิด

 

แต่ยังสำนึกได้ว่านั่นมันที่ส่วนตัวของเค้า...

อีกอย่างพอจะมีพื้นฐานมารยาทที่ถ่ายทอดมาบ้างเหมือนกัน...

เฮ้อ!!! กรรมจริงๆๆ มิ้งน่าจะแอบอ้างชื่อคนอื่นนะตอนคอมเม้นต์

จะได้ตามตัวไม่ได้ ไม่งั้นไม่โดนตามมาด่าอย่างงี้หรอก เฮ้อ++++

555++

 

ก็คงเป็นกรรมของมิ้งจริงๆนั่นแหละ

ก็มิ้งดันไปคอมเม้นต์ให้เค้าร้อนรนจนต้องแล่นมาด่ามิ้งคืนเนี่ย... กรรมจริงๆ

"จะว่าใครผ่านสเปชคนอื่นอ่ะน่ะดูตัวเองด้วยว่าเป็นอย่างไร อย่าดีแต่ว่าคนอื่น มีสมองอ่ะคิดซะมั้ง"

เอ๋!!!! แต่ว่านั่นมันสเปซของพี่สาวมิ้งนี่นา

แล้วคุณคนนี้เค้าก็ทำพฤติกรรมแบบที่ว่าเลยไม่ใช่เหรอ ง่ะ...

แล้วมาว่ามิ้งทำไมเนี่ย......

 

 

จิงๆมิ้งก็ไม่ใช่คนดีอะไรนักอ่ะ

แต่มิ้งก็ไม่เคยไปทำร้ายคนอื่นก่อนเลยนะ

แต่มิ้งก็ไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคนที่มิ้งรักหรอก

เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ คงระรู้ว่ามิ้งเป็นมานุดไม่ชอบหาเรื่องใคร แต่อย่ามาทำมิ้งก่อนนะ

แหะๆๆ
แล้วมิ้งไม่ดูตัวเองตรงไหนหว่า...